Dün bir hikâye yazdım kendime…
İçinde sen olan. Ve beni seven bir sen...
Umutlu bir öyküydü bu.
Sonunda ne bileklerimi kesiyordum ne de mağazaların camlarını kırıyordum. Huzurlu ve sakin...
Ne olur gülme bana, birazda olsa hak ver.
Yalnızca bir hikâyede sevdirebiliyordum kendimi sana.
Sadece bu kâğıtlarda özgür bırakıyordum hüznümün meleklerini...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Değerli dost,
Sevgili şairim.
Şiirinizi beğeniyle okudum.
Yüreğinize salık.
Kaleminiz daim olsun.
Kutluyorum+10 puanla
Selam ve saygılar şairime......
yüreğine sağlık çok güzel bir şiirdi beğendim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta