Aşkımız kanat çırpıyor kafes de
Yakalanmış bir balığa benziyor hikayemiz
Mutlu olmak ne zor şeymiş
Sardılar etrafımızı, kem gözlerle
Bir çıkış yolu olmalı
Açılmalı kafesin kapısı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dost şiiri okumak güzeldi:)
Sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta