Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Amaaan, insan değilmi ya, can dost. Bıraksınlar, Allah Allaaaah, çok sinirliyim şu an. Bıraksınlar ya.
Gönül ışığınızla aydınlanmış olan bu güzel sayfanızdaki harika şiirinizi zevkle okudum. Sizi kutlarım. Bilal Esen
bir önceki heceyle yazılmış şiiriniz daha tatlı geldi bana..
şiir aceleye getirmeye gelmez..
bu biraz kabuğu su içinde çatlamış rafadan yumurta gibi olmuş..olsun varsın sizi okumayı seviyorum ya...
Yeter ki ellerin ellerimde kalsın..., yüreklerdeki kelepçenin fotoğrafı ellerde gözüksün...
Kaleminize sağlık ...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta