Her yer bu kadar çok soğukken,
Göz gözü görmezken nasıl çıkarım dışarı,
Yürüdüğüm her yerde senden bir iz varken
Nasıl dolaşabilirim yollarda bugün?
‘Seni çok özledim’ desem de kendime
Nasıl arar seni o körpe parmaklarım?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta