Sonbaharın ilk yağmuru düştüğünde,
Toprağın kokusunda;
Karanlık ve puslu geceleri hatırlar.
Sensiz doğan güneşleri;
Seyreder bulutların ardından çocuk.
O çocuk gece bekler melekleri,
Uykunun ağırlığında ezilene dek.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta