Astı fidanın dalına, gömleğini
Fidan eğildi göz yaşı toprağa değdi.
Yüreği kanatlandı belki
Birileri uyanana kadar
Ya kökleri zedelendi
Ya filizleri törpülendi
Hayalleri, hasret kaldığı sularda
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




biraz yüzleşme olmuş , doğa güzel duruyor çoğu kez dizelerde , ve fidan ile çocuk benzeşmeleri oldukça iyi...
satır aralarını okudum şiirin , çok güzeldi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta