hayatta en müzdarip olduğum şey....
inanmak inanmak inanmak.....
iki dudak arasından çıkan iki kelimeye....
lakin şu günlerde hükmü kalmamış...
konuşan konuştuğuna kendi dahi inanmamış....
ne diye konuşuruz o zaman...
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta