Yok bir yolu, yok prosedürü, yok kullanma kılavuzu,
Çıkarız sahneye, oynarız oyunumuzu..
Tekrar çekilmez hiç bir sahne ama, tek çekimlik
İnsan dediğin tek ömürlük,
Kim yazar rolümüzü..
Kimin elinde kalem?
Kim o kalemi elime veren?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta