karanlık çağırırdı beni adım adıma istenerek-
kaybolduğum aydınlıklar adının ardından seslenirken-
ve ben başkayım artık-
kanını mürekkep diye kullanan-
beni böyle tanıyın hayatta kalmak için yazılar yazan-
mumun alevinden isler azalmaktaydı-
artık, ben ve geçmiş-
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi



