Göğü siliyorum yalnızlığının kurtuluşundan,
Işık bitti…
Karanlık kuyulara gömdüm çığlıklarını,
Nefes bitti…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




sade ve naif bir seslenişin şiiri,ama bitmesin istiyor aslında,çok ince bir anlatın,tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta