Sadakat ve Aşkın Destanı

Gözlerin bir liman gibi,
Her fırtınada sığındığım,
Her kayboluşumda yolumu bulduğum…
Seninle başladım sabahlara,
Seninle bitti gecelere,
Ve her an, her nefeste
Adını fısıldadım rüzgâra.
Sadakat, bir zincir değil,
Bir ateş gibi ruhumda yanan…
Bazen sessiz bir şarkı,
Bazen gök gürültüsü gibi yankılanan…
Benim sadakatim,
Seninle büyüyen bir dağ,
Ne kar eritebilir,
Ne fırtına devirebilir…
Gecenin koynunda seni düşündüm,
Ay seni örttü gümüşten bir örtüyle,
Yıldızlar seni anlatıyor sanki
Her ışık bir söz,
Her parıltı bir yemin…
Ve ben, yalnızca seni sevdim,
Başka hiçbir hayal değil,
Başka hiçbir umut değil…
Rüzgâr başka adlara eserken,
Deniz başka kıyılara vururken,
Ben hep senin yolunu tuttum,
Her adımda kalbim seninle çarptı,
Her sessizlikte adın yankılandı,
Her suskunlukta sen konuştun ruhuma…
Sevgi, bazen kırık bir keman gibi,
Bazen dolup taşan bir nehir gibi…
Ama ben seni seçtim,
Her damla acıda,
Her gülüşte yeniden,
Her zaman, her yerde…
Ve bil ki,
Sadakatim bir yemin değil,
Bir nefes, bir bakış, bir yaşam biçimi…
Gözlerinle gördüm dünyayı,
Ellerinle dokundum gökyüzüne,
Seninle öğrendim zamanı unutmadan sevmeyi,
Ve her an yeniden doğmayı…
Sana adanmış bir ömür bu,
Sana saklanmış bir kalp…
Bazen uzak olsan da,
Bazen ellerimden kayıp gitmiş gibi hissetsem de,
Her yol seni getiriyor bana,
Her yıldız sana dokunuyor,
Her rüzgâr senin adını taşıyor…
Ve şimdi, burada,
Bütün kelimeler yetmese de,
Bütün şiirler sığmasa da,
Ben sana sadığım,
Sana adanmışım,
Sana bir ömür boyu kalakalmışım…
Sadakat, sadece bir kelime değil,
Sevda, sadece bir his değil…
Seninle başlıyor her şey,
Seninle büyüyor,
Seninle ölüyor dünya,
Ve ben,
Sonsuz bir aşkın içinde,
Sonsuz bir sadakatle seni seviyorum…
Ama dinle…
Benim sadakatim yalnızca sana değil;
Her sabahın umut ışığında,
Her yağmur damlasında,
Her rüzgârın uğultusunda
Sana bir şiir yazıyor,
Sana bir nefes veriyor,
Sana bir ömür armağan ediyor…
Senin gülüşünle başlar günüm,
Senin gözyaşınla sona erer gece…
Ve ben,
Her acıda sana sarılan,
Her yalnızlıkta seni bulan,
Her kayboluşta yolunu bulan bir gölgeyim…
Senin için durdum,
Senin için bekledim,
Senin için her engeli aştım…
Sadakatim, her düşüşte daha da güçlenen bir ağaç gibi,
Her rüzgârda daha da kök salan…
Ve ben,
Her dalında senin adını fısıldayan,
Her yaprağında senin sevgini taşıyan bir ormanım…
Her yıldızın ardında seni aradım,
Her denizin derinliğinde seni buldum…
Ve bil ki,
Benim sadakatim zamanın ötesinde,
Ruhun sınırlarını aşan,
Evrenin tam ortasında seninle buluşan bir yürek…
Seninle ağladım,
Seninle güldüm,
Seninle kayboldum,
Seninle buldum…
Ve işte bu yüzden,
Sadakatim sonsuz,
Aşkım sınırsız,
Sen benim her şeyimsin,
Sen benim her nefesimsin,
Sen benim her adımımsın,
Ve ben,
Her zaman,
Sadece sana aitim…