“Sadakat, kar taneleri kadar temiz olmalıydı;
oysa sen başka mevsimlerin yağmuruna karıştın…
Soğuğunu yitiren her söz gibi eridi inancım,
iz bıraksın diye düştüğüm satırlarda ben kaldım.
Ve anladım;
kendini anlamayana kendini anlatmak,
en ağır suskunlukmuş…
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta