Yokluğun keder verdi, bıkmadan cana,
Yaşamadım sevdayı, doymadım sana,
Sığmadım bu cihana, dar geldi bana,
Bir Fatiha oku da, şad et ruhumu...
Heba oldu gençliğim, vurdun özünden,
Gözüm arkada kaldı, senin yüzünden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta