saçlarını boyatmıştın
ellerindeki beyazlığa dokunamamaştı yüzüm
hiç konuşmamıştık
bana bir kere bile gülmeden yaşıyordun
dokunsanda aynıyım ben
dokunmasanda halen yitiğim
kurgularını kuruyorum bir çaresiz sahnede boynuma sarılmanın
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta