Toprak damlı bir evden içime akıyor yağmur.
Daha acı veriyordu, göz yaşımdan
Yıldız ışıklarını beklerken.
Saçlarım üşüyor çocukluğumda;
Soğuk yuvasında kalbim,
Vav gibi eğri.
Heyecanı kalmadı,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta