Toprak damlı bir evden içime akıyor yağmur.
Daha acı veriyordu, göz yaşımdan
Yıldız ışıklarını beklerken.
Saçlarım üşüyor çocukluğumda;
Soğuk yuvasında kalbim,
Vav gibi eğri.
Heyecanı kalmadı,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta