İki yakamızdan tutulan ne?
Kafamı nereye çevirsem, yokoluşun azameti.
İçimde biriken bir ayrılışın acısı var çözemiyorum, bu belkide Anne karnından ilk ayrılışın esirikliyi.
İnsanı hırpalayan her şeyin ayakta tuttuğunu, ve aslında doğuşun tohumu olduğunu şimdiler de anlıyorum.
Ama umutsuzum..
Yaşam ve ölüm arasındaki o hallatın üstünde bir o yana bir bu yana gelip gidiyorum.
Ben zıtlık arasında kalmayı seviyorum,
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta