Saç sefadan, tırnak cefadan büyür.
Daldan düşen yaprağı, rüzgâr görür.
Ne kadar sert eser, rüzgâr yamaçta.
Yüreğin tozunu alır, yağmur revaçta.
Tarlaya saban, sürüye çoban gerek
Çalıda biten gül, cahile söz demek.
Davete erinme, davetsize görünme.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta