elleri buğday tarlaları Po ovasında,
gözleri kıpır kıpır akdeniz,
sesi kıvılcımlar çakar kalbimde,
artık ne kaldı geriye senden başka,
ah sabrina,ne felaketler yaşadı,
salgınlar,ölümler,karantinalar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta