Ben her şeye sabrettim.
Bir sabahın erken saatinde;
mutfağın ışığını yakarken, daha gün başlamadan birilerinin benden bir şey beklemesine meselâ
Çayın altını açtım,
EV sustu,
telefon çaldı,
ben sustum.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta