Ateşe yürürken gül devşirenler var,
İbrahim’in duası hâlâ rüzgârda.
Küllerinden serinlik doğurur aşk,
Yanmak bir vuslattır, kavuşmadan evvel.
Kuyuya inen bir Yusuf’un kalbiyle
Geceyi bekle, sabırla yoğrulmuş gibi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta