Eceabatta tek katlı bir evde,
Kitaplardan duvarlar ördü,
Tuğlalar, Tuğla kitap gördü...
Her biri Fi tarihinden,
Kim bilir kaçıncı asırdan desem yeri...
İki buçuk kuruşluk dahi var...
Oda duvarlarını oluşturmuş kitaplar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta