Verdim sana bir emanet
Özenmedin,titremedin
Kırdıysanda yenisini al
Söylemeden geri getir
Emanet gözün gibi olmalı
Sana olan hislerim birikti içimde
Patlamaya hazır,yanar dağ gibiyim
Gece,gündüz aklımdasın fikrıimde
Kükremeye hazır aslan gibiyim
Seni öyle seviyorumki anlatamam
Bir şeyler yaşıyorsun
Ne emekler veriyorsun
Kah düşüp,kalkıyorsun
Ne çileler çekiyorsun
Yaşamak işte böyle
Yavrumla beni güldürmedin
Küçük yaşta babasız ettin
Kendi evime yabancı ettin
Tanrım senide güldürmesin
Pişmanlığın seni hep üzecek
Henüz altı yaşındayken
Annem,babam ayrılmışken
Üvey annem yanımdayken
Hayat nasıl güzel olur
Mandalla vurdu kafama
Dokunmasın kimse ne olur bana
Geçmişim ararım hep yana yana
İçmek istiyorum insanlığı kana,kana
Kimseden bir şeycik istemiyorum
İstemem kimseden ne iyilik,ne şevkat
Sağımızda yalan,solumuzda yalan
Ekmek yenilen yerde oluyor talan
Bu zamanda artık sevgide yalan
İnsanlıktan geri söyleyin ne kaldı
Örfüm,kültürüm,ananem bitmiş
Dünya yıkılsa,taş; taş üstünde kalmasada
Rüzgarlar deli gibi esip dalgalar kudursada
Dalgalar kollarına alıp boğmaya çalışsada
Yine sensin tek emelim inanki sevgilim
Üstümde bir daha güneş doğmasada
Sanki bir sabah zamanıydı
Lodos öyle güzel esiyorduki
Dalgalar kıyılara vurup
Bir bina kadar yükseliyordu
Dalgalar arasında bir ses
Bir darbe yedimki anam
Şu kocaman gurbet elde
Yavrumdanda ayrı kaldım
Şu batacası zalim yerde
Hep beraber şişirdiler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!