Bu karanlık günler geçer,
Sabreyle gönül sabreyle.
Sabır ne kapılar açar,
Sabreyle gönül sabreyle.
İmbiklerden damıt zehri,
Ne yapıp et öğren sabrı,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta