Ölümle aramda bir muamma vardı.
Borçluyum ölüm meleğine.
Her şey ona söz verdiğim gün başladı,
Canımı vereceğime söz vermiştim.
Bu kadar zor olacağını düşünememiştim.
Şimdiyse bu sözü yerine getirmemi bekliyordu.
Ya ruhumdan ya bedenimden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta