Mecbur kalınca
sabır hırkasına da sarılır insan
yutar bütün söylemek istediklerini
ölüme yatırır bütün hislerini
kurduğu hayallere çakallar saldırır.
Sessizliğini, gittiği her yere götürür
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




yürek sesin hiç susmasın terikler arkadaşım..
Mutlaka bir gerçeğe tabi kılınan saptamalar.Şiirin diliyle gerçeğin dili kimi kez birbirleriyle koşutturlar.
Bu şiirde olduğu üzre.
Kutlarım.
Erdemle.
Sabrın mihengi insanın değerini ölçer elbette ama aynı zamanda bileyler de insan olma duygusunu...Saygılar sunuyorum,kutlarım sayın şair...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta