Sevgi, saygıdan hiç nasiplenmemiş,
Kaba, saba tipler zırlar sürekli.
Hiç birinde edep, hayâ kalmamış
Fakir, fukarayı horlar sürekli.
Her konuştuğunda haddini aşar,
Meydanı boş bulup coştukça coşar,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta