“ Hattat Mehmed Esad Yesari Efendi’nin ölümsüz anısına”
Özlü söz nağmesini resme döküp çizerdi;
Gönlünün imlasını titreyerek bezerdi;
Kağıda emzirdiği damıtılmış duygular,
Hüsnühat ağacında sabır yemişi verdi…
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta