“ Hattat Mehmed Esad Yesari Efendi’nin ölümsüz anısına”
Özlü söz nağmesini resme döküp çizerdi;
Gönlünün imlasını titreyerek bezerdi;
Kağıda emzirdiği damıtılmış duygular,
Hüsnühat ağacında sabır yemişi verdi…
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta