Sabret dediler, gelip geçer dediler, beni dinlemediler.
Sabrederek geçecek türden değildi.
Acılarla boyanmış bir ayrılıktı benim yazgım,
Mutluluklarım çalınmıştı avuçlarımdan,
Dünyanın bütün acılarını öğelerine ayırsan ne fayda
Bütün sancıların yüklemi ben olduktan sonra…
Oysa ben ağustos sıcakları ile yüzleştirmiştim acıları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta