Kimseye kıracak üzecek bir şey yapmamak için
Her zaman çok büyük bir çaba harcıyorum
Ama nedense hep üzülen ve kırılan ben oluyorum
İçim öyle sıkışmış,yüreğim o kadar çok dolmuş ki
Ağlamamak için gözyaşlarımı hep içine akıtıyorum
Sinirlendiğimde ne yapıyorsam yine kendime yapıyorum
Sabır taşı olsam da elbet bir gün bende çatlayacağım
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta