Belli ki yaşını başını almıştı.
Siz buna büyümüşte küçülmüş deyin!
20sindeydi henüz, hayat bir tek ona,
Toz pembe rengini göstermemişti.
Nitekim bu onu bilse de,
Kavga edercesine savaşıyordu hayatla.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta