Durgun bir duygudur hasret sabahında büyüyen
Kalabalıkların sessizce fısıldadığı
Ölümcül bir azabın başladığı yerdedir kara muştular
Arkaya bakma yok, benzin dökmek olur mu yangına.
Kağıtlarda yazılı mısralar yok oldu sanki
Kaybolup gitti acılarında hicranın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hasan bey kutluyorum üstadım sefayla okudum daim olsun inş selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta