Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kapkaranlık pencerem nedir bu vijdansız sessizlik
Ürperten bir bekleyiş,korkunç bir çaresizlik
Ürkütüyor ay ışığında belli belirsiz gölgeler
Sessizliğin korkunç sesi çınlıyor kulaklarımda
Hani nerde insanlar bu alemde kimsesizmi
herkes benim kadar yalnız benim kadar çaresizmi
Evet bu siir bastan asagiya, bir arayis ,bekleyis ve yanlizlik kokuyor..elbette ki yanlizlik ALLAH'a mahsus bir sey...Sade ve akici bir dille yazilmis, guzeldi.. Saygilarimla, tebrikler. Suayip Resadoglu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta