Sabaha Merhaba Derken Şiiri - Saliha Eroğlu

Akşam iner yavaşça omuzlarıma
Bir yaprak kopar dalından
Rüzgâr mı üşütür içimi
Yoksa anmamak mı adını

Bir zamanlar sabahları
Sana doğru açılırdı kapım
Şimdi eşiğimde durup
“Hoşçakal” diyorum
Sözler değmeden dudağıma

Elini tutar gibi yapıyorum havada
Parmaklarım boşluğa değiyor
Boşluk dediğin
İnsanın içine yerleşirmiş meğer

Sözcüklerim sana doğru yürümeye alışkındı
Bugün ilk kez
Yönlerini çeviriyorum
Kendime doğru

Yorgun bir kuş gibi
Seni bekleyen beni
Usulca indiriyorum omuzlarımdan
Dinlensin diye

Kırgın değilim
Sadece kapatıyorum pencereleri
Üşümesin içeride kalanlar
Küçük bir ateşe muhtaçlar

Her nerede kalacaksan
Kal huzurla
Ben artık adını
Rüzgâra da emanet etmiyorum

Bu bir sitem değil
Bir kapının yavaşça örtülüşü
Gıcırtılar yükselirken
Ardından bakmıyorum

Yolun açık olsun
Artık “Elveda” diyorum
Kendi karanlığıma dönüp
Sabaha “Merhaba” derken