Sabah yıldızları yerine koymuitum seni
Dokunmak istercesine sana tutunmak
Ağlarına takılı kaldım biçare sensiz
Benden uzaklarda rahatmısın şimdi
Kahretmek istemem sana bir tanem
Ruhun sükut bulsun oralarda şimdi
Ağlamak istemiyorum artık sensizliğe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gönül bu sevdiğini koyacak yer bulamaz.bir de kırılırsa.hiç bir yere sığamaz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta