yine sabah oluyor, yine şafak söküyordu
güneş ışığı son karanlığı da parçalarken
karşılıklı oturuyorduk, dertlerim ve ben...
senin için yazdığım şiirleri okuyordum dertlerime
sokaklarda yankılanıyordu tüm söylediklerim
sonra;
sonra hafiften bir rüzgar esiyordu
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta