1998,İstanbul Bahçelievler
Sabah güneşi kadar taze gözüküyordun,sabah güneşi kadar umut getiren,sabah güneşi kadar yaşam veren öyle ki sadece doğmakla kalmaz baskalarinin da doğmasını sağlardın yeniden,
sabah güneşi gibiydin bu nedenle seni kaybetmek hayatı kaybetmekti,korkunç olan gecenin bastırması değil güneşi görememe endişesi o zaman insanı karanlık öldürmez doğmak bilmeyen güneş öldürür bu yüzden ölüyorum belki,
zira ne ben bekleyebilirim beklesem bile nede sen doğacak metanete sahipsin bu yüzden sevgilim sen.. işte sen benim hic doğamayan sabah güneşim!
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta