Gecenin karanlığına gömülmüş,
Uyuyor insanlar sessiz,sessiz.
Rüyalar alemine bürünmüş,
Ve kendilerinden habersiz.
Arşa bir ses yükseliyor,
Bu ses; kurtuluşun çağrısıdır.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta