Gözlerinden kan damlıyordu güneşin
Ve sabah yeli kuru bir ayazla okşadı yüzümü
Yapraklar sap sarıydı…
Sokaklar sus pus…
Sema ağır ağır uyanıyorken düşünden
İçim ürperdi;
Bu tenhalığın sükûnetinden.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta