ıslak baldırında ki, ince çığlığın üşümesin diye,
örttüm dudaklarımı çaresiz çıplaklığına,
gömleğini çıkart, eteğini, çoraplarınıda,
gözlerini çıkart sonra, saçlarını, dudaklarınıda,
geriye neyin kaldıysa onlarıda çıkart,
bedenini de soyunup uzan yanıma,
kendi gözlerini, kendi elleriyle bağlayan, bir papatya gibisin,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta