Sabah sen gibi mahmur
Sabah sen kokuyor. tertemiz..
Sabâ makamında bu koku..
Yokluk soyunuyor bir Kêf boyunca
Arşa ruh akıyor. Saye diriliyor..
zaman durunca.
Bursa'da eski bir cami avlusu,
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü
Devamını Oku
Küçük şadırvanda şakırdayan su.
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyadan arta kalmanın hüznü




"sana
saba makamının ilk dört notasıyla
dil bilmeyen şiir gibi sesleniyorum
sen ey günlerin ve gecelerin sahibi
her söz dar ağacıysa insanlığın
duvarlarıysa yasalar ve sınırlar
sen çiziliysen alnımın nakışlarında
toprağa basarken sen diyorsam sevinçle
nefes alırken adını zikrediyorsa göz bebeklerim
çocuklar şarkı söylüyorsa her şeye rağmen
mevsimler düş görüyorsa hala
güneş avuçlarımızdan doğuyorsa her sabaha
sensen
zamansız ve mekansız gezegende
sarındığım gökyüzü
sen ey sessiz ve sağır dünyanın
iksire dönüşen uykusu
gece sensen örtündüğüm
gündüz sevgi dokuyan ellerin
sana akan nehirlerde yıkansın söz
sana uyandır beni"
Ney sesiyle dinledim şiirinizi. Kutlarım değerli şair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta