Yağmur çiseliyordu çukurovanın üzerine.
Saat yirmi sıfırsıfır.
Toros ekspres üçüncü vagon,ondokuzuncu koltukta
iki minicik yürek,ayrılıkla vurulmuş gibi geçti tarsus garından.
Minicik avuçları vardı.
Yüreğine basmıştı yavrusunu.
Saçları savruluyordu pencereden,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Dilerim dost dilerim.Duyarlı yaklaşımını kutluyorum.Selam ve sevgilerimle.
Başkalarının acılarını da hissedebilmek, taa derinden... Tebrikler şair...
gerçekten o andaki elektriği çok güzel anlatmışsın insan sahidende bu duyguları hissediyor yüreğine sağlık başarılarının devamı dileğiyle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta