Saat sabahın altısı,
aklımda sen varsın,dışarıda yağmur.
İki damla göz yaşı akıyor,sana olan hasretimden.
Bide mahrum ya ellerim ellerinden,
işte bu yakıyor yüreğimiderinden,
Baş başa kalmak, bir anlam çıkarmak isterken gözlerinden
yaşlarımı siliyorum elindeki mendillen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta