Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kaleminiz hiç susmasın Şükran henım.Tebrik ederim.Hoş ve anlamlı buldum.
Siir tadinda cok güzel bir yazi. Duygularima dokundunuz , ruhumu oksadiniz tebrikler.
Evet Sayın Şükran Günay ; ülkemizin güzel insanları da insanlık (!) yolunda iyi yol katettiler . Şöyle bir göz atsak bir günlük gazetenin ara sayfalarına, bir TV'nin sıradan pprogramlarına yüzlercesine , binlercesine tanıklık edeceğimiz kadar yol katettiklerinin örnekleri arasında boğuluruz da , elimizi tutup çıkaran olmaz bir tekme daha vurup daha çok boğulmamızı isteyenlerden sıra bulup da .
Kaleminize sağlık . Ne yazık ki çok doğru yazdıklarınız ...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta