Saat bilmem kaç
gecenin ilerlemeyi bıraktığı saatlerde
Zihnim at koşturmaya başladı tam da uyumam gerekirken
Sabah işe gecikmeden koşmam lazım gelir
Çirkin bıyıklı müdürler sebepsizce bana küsmeden
Saat bilmem kaç
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta