Fethiye Caddesinde şimdi
Saat sabahın altısını bilmem kaç geçiyor
Rüzgarlar koşuyor saç tellerimde
Güneşin esamesi okunmuyor
Soğuk kaldırımlara tutsağım
Hayalin zihnime çakılı tutsak
Kör bir bıçakla can vermiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta