Sabah altı ışıkları
Göz pınarlarımdan oluk oluk akıyor
Bir senfoni kadar aheste ve hayata küskün büsbütün
Beyaz ucuz ışıklı dehlizlerden geçerken
Her defasında,
saat sabah altı unutmaya başlarken nefes almayı benliğine
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta