Ne kadar da yalnızız...
Saatin sesleri baş ağrıtıyor,
Söküp atasım geliyor zamanı.
Pencereden düşüşünü seyretmek,
Yere düştüğünde çıkardığı gürültüye,
Bir de nanik yapasım geliyor.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta