Ruhumda yağmurun sesi
Alıp götüren düşsel bir ezgi...
500’e 9 var şiirimin saati
Başka zaman yok sanki şimdi...
Yaşandı ne varsa ve yazıldı hatta
Söylesin yağmur ben dinleyim
Vakit kalmadı aşka...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
