saat kırka bir kala daha çok sorguluyorum kendimi
anlıyorum yaşla değil yaşamakla öğreniliyor hayat
veda ediyorum artık yanımdakiler hariç herkese
bir siz bir ben yeterim bana gerisi hikaye....
anlıyorum 40 a bir kala seni, onu, sizi, onları
cünkü kendimi anlıyorum artık geçte olsa
ve anlıyorum ki boşmuş kafaya taktıklarım
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta